El caldero
Los rios
O imperio do tacto, Sara Ares Cambeiro
Gratitude
Grazas de novo garzas
Pola mansedume do serán en que espero en fisión
A túa presenza augusta e imposible
A túa serenísima presenza
O, sole mio
Grazas aldeíña antiga por estar
E non só na ausencia
Grazas tempo noctámbulo
Aínda azul mariña
Grazas triángulos
Pola precision
Grazas ollos
Porque te viron
Grazas pel que te tocou
Grazas curuxas
Da ausencia
Grazas nubes rosas
pois é todo o que de ti me queda
Grazas calendarios
Por levar o ton
Grazas colectores de lixo
a ver que faciamos
Nós coa merda
porque permitides o imposible
Grazas toxos
Por obrigar a facer camiños arriscados e inútiles que levan a ningures
Grazas, vella, por traelo
Grazas, pedras, bicos dos muros
Grazas couselos ou conchelos que aquí estades inmutables dende a infancia
Grazas a vós aínda non perdida
Grazas variñas beluseiras que me destes protección
Grazas-terra por permitires o regreso ineludible
ata un día calquera do que xa non haberá máis volta
O IMPERIO DO TACTO
1
As túas mans poñen ás
nos meus brazos abolidos
os teus dedos tecen lirios
no meu prado muscular
2
Na pel que estaba durmida
Un gato bota a miañar
Sinto que me enche de vida
Este denso e lento inar
3
na miña atroz curvatura
na miña canseira antiga
estás a darlle lectura
a unha gamela perdida
4
Con ánimo claro e fero
Estás deseñando a flor
Que engalana o meu amor
Libre xa do seu veleno
5
O ritmo da rima é raro
O teu torso é convexo
Cóncavo o meu pensamento
O meu corazón escravo
6
Os sons semellan doídos
latexando saudosos
Nas cunchas dos meus oídos
reverberan melodiosos
7
A luz que entra filtrada
Polas fírgoas do meu ser
Parece estar peneirada
na rosada do mencer
8
Se alguén por min preguntar
Dille que estou en prisión
Non me queira amor ceibar
Do peso destes grillóns
9
Agora que o tempo é dado
De marcharmos vitoriosos
Deste encontro desexado
Biquémonos só cos ollos
10
Confiando xa no fado
Tímido e agarimoso
Do ir seguro e pausado
Ao noso encontro ditoso
Sara Ares Cambeiro
rsaia(0)mundo-r.com
Grazas de novo garzas
Pola mansedume do serán en que espero en fisión
A túa presenza augusta e imposible
A túa serenísima presenza
O, sole mio
Grazas aldeíña antiga por estar
E non só na ausencia
Grazas tempo noctámbulo
Aínda azul mariña
Grazas triángulos
Pola precision
Grazas ollos
Porque te viron
Grazas pel que te tocou
Grazas curuxas
Da ausencia
Grazas nubes rosas
pois é todo o que de ti me queda
Grazas calendarios
Por levar o ton
Grazas colectores de lixo
a ver que faciamos
Nós coa merda
porque permitides o imposible
Grazas toxos
Por obrigar a facer camiños arriscados e inútiles que levan a ningures
Grazas, vella, por traelo
Grazas, pedras, bicos dos muros
Grazas couselos ou conchelos que aquí estades inmutables dende a infancia
Grazas a vós aínda non perdida
Grazas variñas beluseiras que me destes protección
Grazas-terra por permitires o regreso ineludible
ata un día calquera do que xa non haberá máis volta
O IMPERIO DO TACTO
1
As túas mans poñen ás
nos meus brazos abolidos
os teus dedos tecen lirios
no meu prado muscular
2
Na pel que estaba durmida
Un gato bota a miañar
Sinto que me enche de vida
Este denso e lento inar
3
na miña atroz curvatura
na miña canseira antiga
estás a darlle lectura
a unha gamela perdida
4
Con ánimo claro e fero
Estás deseñando a flor
Que engalana o meu amor
Libre xa do seu veleno
5
O ritmo da rima é raro
O teu torso é convexo
Cóncavo o meu pensamento
O meu corazón escravo
6
Os sons semellan doídos
latexando saudosos
Nas cunchas dos meus oídos
reverberan melodiosos
7
A luz que entra filtrada
Polas fírgoas do meu ser
Parece estar peneirada
na rosada do mencer
8
Se alguén por min preguntar
Dille que estou en prisión
Non me queira amor ceibar
Do peso destes grillóns
9
Agora que o tempo é dado
De marcharmos vitoriosos
Deste encontro desexado
Biquémonos só cos ollos
10
Confiando xa no fado
Tímido e agarimoso
Do ir seguro e pausado
Ao noso encontro ditoso
Sara Ares Cambeiro
rsaia(0)mundo-r.com
